Архива - 2012 - Насловна статија

„Аха, тој не сака да ме убие, тој сака да ми ја убие среќата, да ми го убие животот: споро и гласно!“

Се плашам дека станувам автошовинист. Јазикот ми се изобличува, човеку, и не ми дозволува да кажам: мамицу ви ебам!

Македонија денес потсетува на Чехословачка од 1977 година. Нивната „нормализација“, како што го нарекувале времето по советската интервенција 1968 година, кај нас се нарекува преродба.

Пренесуваме едно урнебесно сочно парче од романот „Ѓубре“ на Ирвин Велш. Целиот роман е еден голем монолог на главниот лик, детективот Брус Робертсон, кој е назначен на случај на убиство.

Многу често, деновиве, од претставниците на меѓународната заедница слушаме дека Македонија имала „проблем со слободата на медиумите“, и не можеме да им се изначудиме. Каков проблем?

67 години по победата на фашизмот, неговиот баук сè уште кружи над Балканот (засега остатокот од светот ќе го оставиме настрана).

На деветти мај 1945 година беше ратификуван договорот за германската капитулација во Втората светска војна.

Груевизмот, по ново, е добар, европски, обединувачки?! Мало потсетување како се владееше пред три години...

Од „Единаесет жени“, најдобриот македонски роман во 2011, според „Утрински весник“, пренесуваме едно поглавје.

Стравот и психологијата на потчинетост кон режимот стануваат основни карактеристики на животот кај нас...

Мојата порака до младите муслиманки, но и православни христијанки, би била: свештениците, епископите, муфтиите, имамите – тие не се бог.

Поттикнат и од сè уште неразјаснетата порака од грозоморното убиство кај Смилковци, размислував за тоа дали има потенцијален убиец на Македонија.

Апелот да внимаваме на зборовите додека фалусот на политиката ни го растура задникот и ни излегува низ ушите  е злосторство спрема жртвата.

Меѓународната работничка организација (ILO) предупредува дека економската ситуација во 27-те земји на Европската Унија станува сè поалармантна.

Власта на ДПМНЕ секојдневно ги лаже и сопствениот народ и меѓународната заедница, и тоа со инфантилни лаги.

Во средини како Македонија, грешките на интелектуалците претставуваат вистини за црквата и за народот под неа.

Таа самопрогласена политичка елита е фабрика која од народната маса произведува маса будали. Пичка им лепа материна.

Ништо подобро не ја опишува општествената позиција на Димовски или Андоновски од поимот кич првенствено сфатен како спој меѓу високи начела и ниски побуди.

За важноста на сленгот зборува еден од најголемите писатели во 20 век, Луј Фердинанд Селин.