Распашана команда

Ај-јај-јааај! Пази ти што има на вести.
Дедица кој мирише на земљу, добива апс у трајање два-и-пол човечки живота, а његова сирота удовица (пардон! – супруга) остануе сас едвај пет миљончиња, да прогура некако.

Имаше пред неколко године објава на еднога статистичара, кој разработуваја купови податци, и дошја до закључак за просечнога американца (јасно, амер за амери ќе збори, не е платен од странци или од онуј издркану и неспособну дружину Јунајтед Нејш`нс да прави анализе за кога-ти-ја-знам-тамо.)
Анализата покажала дека на едно човечко биќе, од раѓање до смрт (сас све укључени храну, аљишта, смештаи, живеалишта, образовање, путувања, умерени одмори, култур-дешавке посетување, журкања и што-још-и-да-спада-како-разумна-потрепштина) му треба, у моментални паре, ед`н миљон долара. Ед`н миљон – за ед`н живот од отприлике 60-ина године.

Оној деденце од горе, според истрагу, има извртено шему од педесе миљарде (иљадо миљона) долара. Мал прорачун доведуе до тој дека т`ј мастермајнд има направено да педесе иљаде људи не изнаживив сас све снабдену живеачку. Еј, људи, тој е популација на средњо големо градче!

Имасмо и ми овде случај к`д една много паметна женска (сас тапију од елитну бизнис школу, и признање за успешно водење работе) исто им га направи на парајлие кои веруесва у Дедо Мраза. Веруесва у тој дека оној што су га трпале дугачко време, и у свако центче од тој уградиле дел од себе, свако тој доларче било обмотано у сукрвицу, мемлу на зној и тежину на душу на руб на сузе, веруесва дека ако га дадев на обеќавачку шушу без кредибилитет, ќе им направи тој да им набабруе по едну десетинку после извесан период. И тесто набабруе због квасац, ама тој е ради припрему за печење. Е, истите овија надувани обеќања пева ради припрему за изгорување. И, што бидна? Знаете што се деси к`д се предува балон? Бидне ЖБАМ!, биднев разнесени љугави парчуљаци разнесени уоколо, запахне гу атмосферу дах на пијанога Дедо Мраза кој га дуваше т`ј балон, а онија виш-листе кои бева исцртувани на површину на балон, док истиот раснеше и раснеше, биднуев мастиљави флеке врз ѕидови и у руке на цртачи.

Не верују ја у збогатување преко уложување. Мислим, може, ама ако ед`н у иљадо се збогати, на рачун на онија остали од тија иљадо, мене тој не ми е нека формула за јаку цаку. Не верују у играње кладионицу. Због исто к`о претходно наведено.

Колко треба да си блесав државник и да кажуеш на магната у твоју земљу дека одамна не отворија фабрику, да се пожалиш дека скупо е месо у супермаркет, дека нема да има више казино-а?!
Тој не е блесавоќа, тој се вика да се има челична песница!

Очекују овде одма да квакнев бранитељи на богаташтво, ама има и едно друго гледиште.
Ед`н муќкарош, алал му и паре и памет и осет за индустријализам, гу ипак своју империју има изградено сас силу на бројни поединци кои колективно гу покретале машинерију на његов бизнис. Куде една успешност, тамо може и друга. Екстраваганцие у стилу јахта дугачка километар, сас потрошњу на гориво у д`н како сви возила у мој град за ед`н месец, су у реду. Ама, може на свак купен фудбалски клуб да стартуе и километарски пошумотњаци за одгледување тартуфи или подридски тунели за негување пеќурке. Тамо може да `рмбачив људи и људи.

Ради затварање на коцкарнице ќе останувале без работу петсто иљаде људи?!? Па, добро, бе, а у реду ли су бројке кои ги чуете што ги обрнев газде на исти тија коцкарнице? Дали е тој нормалан сразмер измеѓу приходи и расходи? Колко тој на број просечни животи на американца има ќарено акционер у гемблинг-концерни? Личи ли тој на разумно, на прифатљиво нешто?

Дубоко ме погаѓа како тој кењери кои све знаев (о, академие ли, о, сколаршипи ли, о, сви АјвиЛиг главчовци, и добитници на признање од фонд на динамитџију!) су толко неми и неписмени у време на овакви разорни кризирања.

Океј, не можу да очекују да ми наклапа за хеџ-фондови комшо ми кој е хаус-мајстор, или да ги прогнозира берзански движења дактилографка у суд.

Камо ги главуџани кои ги држив високообразовни катедре? Не ли им тражив изјаве, не ли су доступни, што е работа? Зашто тија богови-и-батине на факултетски простори слабо ширив знање надвор од њини територијални бастиони?

Л`ко е теоретичар на завере да каже дека веќ е знаја дека такој ќе биде, ама и ќорава кокошка уапе по неко зрнце.

Од поодамна сам заговорник дека треба да се стартуе прочешљување на институцие. У кои владав ксенофобични и себични заседотњаци по фотеље.
Нели, ако тражиш работу, идеш на интервју? Ист механизам (ре-евалуација, или оценување наново) треба да се применуе врз онија кои мислив дека због пар заслуге можев да бидев привилегирани уанс енд фор ол (т.е. за вјек и вјеков).

Морам да се грицкам још малце, затој што систем кој што ни га имав инсталирано, а и ми си га имамо прифатено, е малце жилавачак. Радуе ме тој што смо многобројни, а и имамо на што да си ги оштримо зуби. Још да земемо ваздух, и да бидемо гласни. Да не ни се дешава вртишеме да се опаруев од свои гомнаризми, и после да пуштив воду и у канализацие да профуќкуев бројни обични и вредни људи. И едно од тија бројчиња да биду ја, или ти, или било кој...

Илустрации: Миле Ничевски