Јас, Јуриј Г.

Горан Иванов Крстевски (1971–2003) е дематеријализиран во шеснаесетиот ден од третиот месец на илјада деветстотини седумдесет и првата година
во Прилеп, Пелагонија..

Под влијание на црвениот камен  социјализмонит тој од суперхерој се трансформира во дегенериран урбан шик.

Живееше во убедување дека Елвис е жив, а Брус Ли убиен.

Работеше како главна сенка во нечии луна паркови.

Се препознава како негативец во вашите туѓи сликовници.
Побарајте го.

Во миговите на чекање на сопствената многу посакувана
материјализација овој невен со човечки лик
сакаше и сака поза и проезија.

НИШТО ЛОШО

дечиња мали
кој и да ве гали
сакајте ме
јас не сум педофил
јас сум СУПЕРХЕРОЈ

БИДИ

не биди
фразер
позер
лузер
биди јунак
јунак јуначиште

МОЈОТ ЛОШ ФИЛМ

од еден филм
американски
разбрав
дека
кога на дете
ќе му умрел родител
му купувале куче
а
мене
никој ништо
не ми купи

КРУГ

водачот рече
тунел е ова
и светлина се гледа
и радост беше тоа
но не спомена ништо
за напред ил назад
за почеток ил крај
сеедно
радост беше тоа

АКО МОЖЕ

зад онаа планина
велат
планина имало
а зад неа
пак планина
и сега
да прашам ако може
до кога така
зад планината планина

ОД СТРАВ СРАМ

се плашам
да прашам
зад кој агол
господ се крие
сакам
збунет да бидам
кога зад некој агол
него ќе го видам

ДЕН ПОТОА

херој ќе бидам
на светов и веков
не ќе има ко мене
херој ќе бидам
херој курназ

ЈАС ЈУРИЈ Г.

еднаш дневно
на ракета
пластична па бела јавам
потоа славам
и во лања се давам
ама уште не се давам
ако сум удавен

ЉУБОФ

Македонијо земјо
те сакам
не оти немам кого да сакам
туку ете така
колку да се сака нешто
не вешто или сешто
туку што и да е
па макар и тебе
Македонијо земјо

УРБАНА ПА БАНАЛНА

луѓе ли сте
или
гадови во туѓи градови
ако луѓе сте
тогаш останете
па опстанете
овде
и дотука
зошто тука и само тука
никој на никого не плука
туку тука се пука
и само се пука

ОВОЈ ГРАД

запомни
овој град е и јад
и страд
и гроб
и мрак
и сè
само град твој НЕ

А НИЕ

кога можеме
а
често можеме
бога
кој и онака го немаме
во нас го убиваме
па биваме

патЕТИКА

ТИ
бараш глобус
за да му подариш небо
ЈАС
барам парче земја
за истото да го сторам
НАМ
јасно ни е
само сплав ни треба

Од збирката поезија Јас, Јуриј Г. во издание на Темплум.