Она што го прави Даито Манабе е навистина генијално. Мускулите на неговото лице се движат во ритамот на музиката преку направа која испраќа електрични пулсирања.
Груевски сака, злоупотребувајќи го докрај своето мнозинство, да му го покаже местото на албанскиот политички субјект, а тоа место е на опашката од неговата влада. Како и секогаш, греши во овие процени, оти се води од малициозност, а не од политичка и државничка прагма. Тој ја потроши ДПА до крајност при своето владеење. Тој може да го потроши и ДУИ во овие констелации, во кои се однесува крајно неодговорно кон демократските вредности и етничката стабилност. Но, колку и да се обидува, ниту тој, ниту кој било друг не може да ги потроши Албанците како значаен политички фактор во земјата. Како што тргнал победникот, Груевски може да ја потроши и Македонија, ама Албанците ќе останат тука со своите евро-атлантски идеали.
Теута Арифи во колумната „Демократура“; „Дневник“, 20.07.08.
Оди некој човек во црква на исповедање. - Прости ми, оче, згрешив. - Што направи, синко? - Бев со курва. - Да не беше со онаа од книжарницата преку улица? - Не. - Да не беше со госпоѓата што работи во трафиката на раскрсницата? - Не. - Да не беше со келнерката во кафеаната зад нас? - Не. - Добро, добро, не е битно. Кажи десет оченаши и немој да го правиш тоа повеќе. - Фала, оче. Потоа човекот излегува надвор и му се јавува на пријателот по мобилен: - Ајде, доаѓај, дознав три нови адреси.
Америка е поотворено духовита и малку пореалистична книга на Кафка, но во неа се опфатени истите мотиви поврзани со насилниот и недофатлив систем што човекот постојано го поставува во апсурдни ситуации, додека тој мора да ја брани својата невиност пред далечните и таинствени фигури на авторитетот.