Ода на пародијата, или голгота на радоста? Пародија на Одата, или радост на голготата и сите можни кирилично-латинични варијации помеѓу и на патот кон ЕУ.
Груевски сака, злоупотребувајќи го докрај своето мнозинство, да му го покаже местото на албанскиот политички субјект, а тоа место е на опашката од неговата влада. Како и секогаш, греши во овие процени, оти се води од малициозност, а не од политичка и државничка прагма. Тој ја потроши ДПА до крајност при своето владеење. Тој може да го потроши и ДУИ во овие констелации, во кои се однесува крајно неодговорно кон демократските вредности и етничката стабилност. Но, колку и да се обидува, ниту тој, ниту кој било друг не може да ги потроши Албанците како значаен политички фактор во земјата. Како што тргнал победникот, Груевски може да ја потроши и Македонија, ама Албанците ќе останат тука со своите евро-атлантски идеали.
Теута Арифи во колумната „Демократура“; „Дневник“, 20.07.08.
Оди некој човек во црква на исповедање. - Прости ми, оче, згрешив. - Што направи, синко? - Бев со курва. - Да не беше со онаа од книжарницата преку улица? - Не. - Да не беше со госпоѓата што работи во трафиката на раскрсницата? - Не. - Да не беше со келнерката во кафеаната зад нас? - Не. - Добро, добро, не е битно. Кажи десет оченаши и немој да го правиш тоа повеќе. - Фала, оче. Потоа човекот излегува надвор и му се јавува на пријателот по мобилен: - Ајде, доаѓај, дознав три нови адреси.
Америка е поотворено духовита и малку пореалистична книга на Кафка, но во неа се опфатени истите мотиви поврзани со насилниот и недофатлив систем што човекот постојано го поставува во апсурдни ситуации, додека тој мора да ја брани својата невиност пред далечните и таинствени фигури на авторитетот.