Важен момент кај „античкото оро” е и фактот што тоа ни доаѓа од Австралија, веројатно од луѓе кои никогаш не стапнале тука. Со тоа уште еднаш се потврдува улогата на дијаспората како битен агенс на редефинирањето на македонската национална идентификација...
Филмот „Таксист“, ремек делото на Мартин Скорсезе од 1976 година, во одредена смисла е филм за градот.
Некогаш различностите многу помалку ги вознемирувале нашите предци. Денес никој никого не сака да трпи. Токму од таму и сè позасилената сегрегација, географска, во училиштата, па дури и во бизнисот...
Според владата и нејзините следбеници во Македонија секој треба да биде урбанист освен урбанистите. Секој треба да биде административец, освен административците. Секој треба да биде финансиско-буџетски менаџер, освен оние кои се платени за тоа.
Тие дупки што сега со копачи и булдожери му ги задаваат на Скопје - ќе си останат дупки и лузни (и за тоа предупредуваше Горан Стефановски: „Ќе изгинете по некои дупки“).
Високите челници на ЕУ и САД во неколку директни средби со новинарите, како и во одделно специјално соопштение преку медиумите, упатија апел до властите во Македонија да престанат со организираните патувања на своите граѓани во „посреќна иднина“ и во „златното минато“.
Што може да каже ликовниот критичар и историчарот на уметноста околу целава оваа градежна акција наречена Скопје 2014.
Графички приказ на плановите и намерите на Владата на РМ за реконструкција на центарот на Скопје, но и нашето секојдневие, нашите животи, нашите лични слободи...
Драга ануме Шехерезад, ти пишувам од Скопје, едно чок чок убаво место, сигурно си чула за него? Ако по ништо друго, тогаш мора да си слушнала за симитот наш?
Филмот „Таксист“, ремек делото на Мартин Скорсезе од 1976 година, во одредена смисла е филм за градот.
Така овде и сега провинцијалци лажат дека градат; во суштина тие крадат град. Едните крадеа без да градат, овие градат ли, крадат.
Некогаш различностите многу помалку ги вознемирувале нашите предци. Денес никој никого не сака да трпи. Токму од таму и сè позасилената сегрегација, географска, во училиштата, па дури и во бизнисот...
Белградските шестмина не отворија никаква Пандорина кутија. Напротив, тие потсетија дека таа кутија на злото и на насилството е запечатена – заедно со нас во неа. Наивен е секој кој верува дека од неа може да излезе, а притоа таа да не се скрши.