Америка е поотворено духовита и малку пореалистична книга на Кафка, но во неа се опфатени истите мотиви поврзани со насилниот и недофатлив систем што човекот постојано го поставува во апсурдни ситуации, додека тој мора да ја брани својата невиност пред далечните и таинствени фигури на авторитетот.
Книгата го обработува симболичкиот конфликт помеѓу Македонија и Грција по однос на историските права врз античкото минато и неговите симболи, вклучително и самото име Македонија.
Во книгата Детство, лето, град се собрани песни, раскази, сеќавања, интервју кои се обединети околу темата детство. Може слободно да се каже дека детството, всушност, е една од најголемите опсесии на Влада Урошевиќ.
„Најдобриот расказ на светот“ претставува избор од најрепрезентативните раскази на Радјард Киплинг. Во книгата се забележува целата умешност на неговото раскажувачко мајсторство.
Творештвото на Матош е на некој начин пресвртно во историјата на хрватската книжевност: слободно може да се каже дека без неговите остварувања, посебно на полето на критиката, есејот и поезијата, не би постоела денешната хрватска книжевност.
„Пат околу светот во 20 раскази“ претставува антологија на светскиот расказ од втората половина на 20-тиот век. 20 застапени раскази нудат патување низ разновидните раскажувачки преокупации, поетики и жанрови кои доминираа со оваа форма.
Романот „Наспроти” се смета за библија на декаденцијата. Оваа книга била пример и поттик Оскар Вајлд да го напише својот познат роман „Сликата на Доријан Греј”. Рускиот филозоф Николај Берѓаев изјавил дека овој роман е најзначајното дело на современата француска книжевност (мислејќи на почетокот на 20-от век).
Јарослав Хашек (1883-1923) е најпознатиот чешки хуморист од првата половина на 20-от век. Книгата „Шашави раскази” е избор од неговите најдобри куси раскази, заедно со подолгиот циклус раскази „Командантот на градот Бугулма”.
Никола Груевски испишува 250 провокативни хаику, со раката на Пандалф Вулкански! Ретко видено удвојување на ракописите и перцепциите...
Македонското издание „Да се осмелиме да се сетиме“ е само уште еден сегмент од обемниот и повеќегодишен проект што Гете-институтите од Југоисточна Европа го реализираа во соработка со литературното списание „ Die Horen“.
Најдобриот опис на романот го има понудено Кингсли Ејмис, кој вели: „Невозможно е да се дефинира Човекот кој беше Четврток – тоа не е политички кошмар, метафизички трилер, ниту космичка шега во форма на шпионски роман, туку комбинација од сите три заедно“.
Сто кратки раскази во кои „играат“ повеќе од сто ликови од скопските улици! Минимализам кој опфаќа историски широки слики! Надреализам кој вози триста на сат и преминува во хипер-реализам! Само сатирата на Вулкански ја доловува апсурдноста на проектот Скопје 2014!
„Барокот“ на груевизмот потсетува на една интересна мода од времето на вистинскиот барок: носењето перики.
Кога еден систем ќе ги исцрпи своите потенцијали за одржување на социјален баланс во општеството тогаш настапуваат популизмот и/или револуцијата. Општеството запаѓа во состојба на дистопија, односно, оптоварено со многу неволји, запаѓа во состојба на колективна безнадежност.
Додека Европа се соочува со економски проблеми и криза на идентитетот, водечкиот италијански интелектуалец Умберто Еко, во разговорот за шпанскиот магазин La Stampa повикува на европска солидарност и создавање на нова иднина за Стариот континент.
Се пробивам денеска по непроодните скопски улици и тротоари. На стотина метри од ГТЦ, еден човек грижливо го чисти тротоарот на улицата од снег и мраз. Поминува една жена и го прашува: „Што вака, на ладново?“ – „Остај, ако не исчистам пред продавницава можат да ме репнат 500 евра казна“ – одговара човекот.