Ѕвездан Георгиевски

Денес, кога државата навистина ни умира, ако прашате зошто тоа се случува, веднаш ќе ви биде затната устата со: „Како не ви е срам. Не гледате што згради и споменици се направија, што дрва се засадија, вие уште прашувате за умирањето на државата“.

Своевремено кога некој вработен во фирма со над сто вработени ќе доживееше, на пример, 20-годишен стаж, можеше да очекува златен часовник од колективот. Денес (20 години стаж не се задолжителни) може да очекува да биде прогласен за технолошки вишок или во најдобар случај - да добие инфаркт.

Не знам кого уште го изненади божјото чудо во црквата „Свети Димитрија“ во Скопје? Одамна сме земја на чудата. Одамна пиеме вода место вино и мастило место вода. Одамна се прехрануваме со една риба месечно и со едно јагне годишно.

Македонија во не толку далечна иднина. Годината е 3912. Светот преживеа веќе неколку нуклеарни катастрофи и три-четири предвидувања од Маите. Поточно, преживеаја само некои специфични видови тавтабити, чудни микроби, неколку стотини Македонци и четворица шеици од Катар.

Добро е што нема најави за купување нови автобуси, зашто ние очигледно го разбираме светот како автобуско поле за меѓунационален натпревар со тупаници. Време е за трамваи.

Што се однесува до мене, доделувањето на златните Буба мари ми беше подобра од доделувањето на Оскарите. Секоја чест за Били Кристал, ама холивудската реалност не е ни приближно толку холивудска колку што е овдешната фантазморгија. Плус, Били Кристал не запроси некоја од ѕвездите, ниту прогласи развод.