Ако се изгубиш, најпаметно е да се вратиш на почетокот на патот. Така ја прераскажува старата поговорка малезискиот премиер Махатхир Мухамед. Во сегашната финансиска криза сите сме залутани, вели тој, а најзагубен е Западот кој повторно мора да размисли за некои основни работи.
Употребата на сила по дефиниција е бруталност, но бруталноста може да биде префинета. Во неа се изразува историскиот напредок и воедно претставува замајување за напредокот.
Брејвик убиваше за Европа и интелектуално го засноваше својот чин. Неговата идеја за Европа не е идеја која би ја имале сите Европејци, ама воопшто не е идеја која би имале само малкумина. Тоа е популарна идеја...
Европа може да се пофали дека ги спроведе тие промени на режимите без пролевање крв. Но зошто беа потребни овие промени? За да го спасат еврото. И од таа гледна точка пред себе имаме големо достигнување.
Сега се чини дека политичарите се двоумат меѓу две решенија на проблемот: или да дозволат движењето Окупирај го Волстрит само да си го отпее своето, или да го растурат.
Што е програмата без идеологија? Некој коментарот би рекол дека тоа е глупост. Но, кога таквата глупост ја поставува и ја обележува политичката позиција, тогаш таа добива нов, поголем квалитет.
Меѓу Европа и Грција има интересен однос. За подобро да го разбереме, треба да се погледне далеку наназад во историјата и митското минато. Грција важи за колевка на нашата култура и цивилизација. Добрите Европејци тоа често го обзнануваа.
Значи нашиот евротерорист можеме да си го замислиме како со часови и денови седи зад компјутерот и ја повторува copy/paste операцијата. Со своето пцуење создаде интелектуален привид и нижеше парчиња туѓи мисли.
Денес северњачките маси поднесуваат сè, а грчките маси настојуваат да постават граници на она што е сè уште прифатливо. Можеби најлошото е тоа што масите во северните делови на Европа се подготвени мирно да ги поднесуваат своите политичари.
Војната со зборови е на дело кога се расправаме, кога се тепаме со зборови. Зборот може да боли, но од зборовите – ако останеме само на нив – не тече крв. Во нашиот свет војни со зборови има сè помалку, но затоа има сè повеќе пролеана крв.
Речиси секоја политика денес е насочена кон тоа да нè доведе до степенот повеќе да не размислуваме за нештата кои го обликуваат нашиот живот.
Сметам дека во арапскиот свет нема автократија. Автократ на нашки се нарекува самодржец. Оние луѓе, кои медиумите во одредени периоди ги нарекуваат автократи, ниту владејат сами ниту сами се одржуваат на власт. На власт ги држиме ние. Тоа се наши луѓе.
„Барокот“ на груевизмот потсетува на една интересна мода од времето на вистинскиот барок: носењето перики.
Кога еден систем ќе ги исцрпи своите потенцијали за одржување на социјален баланс во општеството тогаш настапуваат популизмот и/или револуцијата. Општеството запаѓа во состојба на дистопија, односно, оптоварено со многу неволји, запаѓа во состојба на колективна безнадежност.
Додека Европа се соочува со економски проблеми и криза на идентитетот, водечкиот италијански интелектуалец Умберто Еко, во разговорот за шпанскиот магазин La Stampa повикува на европска солидарност и создавање на нова иднина за Стариот континент.
Се пробивам денеска по непроодните скопски улици и тротоари. На стотина метри од ГТЦ, еден човек грижливо го чисти тротоарот на улицата од снег и мраз. Поминува една жена и го прашува: „Што вака, на ладново?“ – „Остај, ако не исчистам пред продавницава можат да ме репнат 500 евра казна“ – одговара човекот.