Екстремната десница се засилува низ Европа, а посебно им е привлечна на младите до 30 години.
Кој, освен фановите, најмногу им се радуваат на успесите во спортот? Нормално - политичарите. За нашата популистичка власт, ова беше можност само да се приспособи на дадената ситуација и соодветно да реагира.
Полскиот портал Wiadomości24 пишува за фрустрациите на балканските нации, во кои искористувањето на националните и верските симболики сè уште е многу популарно како начин на нагласување на новосоздадениот идентитет.
Морате да им признаете на Руперт Мардок и неговите послушници: се дограбаа до старите таблоиди и ги претворија во весници во кои прашањето повеќе не е колку ниско може да падне човечката природа туку – постои ли што било, колку и да е тоа расипано, што новинарот нема да го стори за да дојде до добра приказна.
Зар Груевски ќе биде покооперативен кога медиумите во Македонија ќе информираат само за големите постигања на преродбата и за непоколебливоста во одбраната на националните интереси? Оттука, се плашам дека и Запад е заговорник на тактиката – колку полошо, толку подобро.
Во текот на првата етапа популизмот се развиваше како радикална опозиција. Во втората етапа ги шири своите кругови.
Со манипулирање на бесот и незадоволството на многу Американци, популистичкото движење наречено „Чајанка“ се обидува да ги ослаби позициите на „комунистите“ на Обама и на Американците да им ги врати „вистинските“ вредности.
Во обидот да ни објаснат зошто годинава влеговме во уште подлабока политичка криза, аналитичарите набројуваат логични причини: тактичките грешки на претседателот Обама, тврдоглавоста на републиканците во конгресот, слепата партиска лојалност во Вашингтон...
„Барокот“ на груевизмот потсетува на една интересна мода од времето на вистинскиот барок: носењето перики.
Кога еден систем ќе ги исцрпи своите потенцијали за одржување на социјален баланс во општеството тогаш настапуваат популизмот и/или револуцијата. Општеството запаѓа во состојба на дистопија, односно, оптоварено со многу неволји, запаѓа во состојба на колективна безнадежност.
Додека Европа се соочува со економски проблеми и криза на идентитетот, водечкиот италијански интелектуалец Умберто Еко, во разговорот за шпанскиот магазин La Stampa повикува на европска солидарност и создавање на нова иднина за Стариот континент.
Се пробивам денеска по непроодните скопски улици и тротоари. На стотина метри од ГТЦ, еден човек грижливо го чисти тротоарот на улицата од снег и мраз. Поминува една жена и го прашува: „Што вака, на ладново?“ – „Остај, ако не исчистам пред продавницава можат да ме репнат 500 евра казна“ – одговара човекот.