Текст на Нобеловецот Ками за слободата на печатот кој, иако е објавен 1939 година, значи, пред повеќе од седумдесет години, сè уште плени со својата актуелност и свежина.
Се чини дека социјалистот Франсоа Оланд, противникот на Никола Саркози на претседателските избори во Франција, кој победи во првиот круг, е изложен на силен напад од страна на некои европски медиуми.
Убиството на млади луѓе кај Смилковци, кои до вчера биле малолетни или, чиј живот згасна кога штотуку зачекорија во светот на возрасните, не може да се оправда со ништо. Убиството кај Смилковци треба да ги загрижи сите во регионот.
При ситуација кога петкратното убиство во близина на Скопје би можело да има големи последици по меѓуетничките односи, Албанците се оставени сами на себе од своите политички преставници.
По злосторството кај Смилковско Езеро, кога Македонија беше потресена од петкратното убиство, умот беше стаписан. Умот тешко се справува со вакво безоумие.
Најновово лудило, кога најопасните медиумски режимски слуги истовремено продуцираат тензии и божем ги смируваат, само зборува за степенот на изгубеност на режимот.
Додека војната за контрола над Интернетот се заострува, хакерските герили на разноразни начини се обидуваат да изградат паралелен Интернет, кој нема да може да биде цензуририран, филтриран или блокиран од страна на владите.
Каква слобода и каква независност на медиумите може да има во еден ваков амбиент? Имаме една театрална, позерска, адаптирана слобода којашто ја јаде вистинската слобода.
Колку портпароли, весници, телевизии, портали има грујовата влада? Колку државни пари се истурени за новинарите-портпароли и за интернет-клеветниците со лажни профили?
Новинарите пееја во Универзалната сала. ЗНМ, како што е редот, ми испрати мејл дека имам попуст за овој концерт и билетот ќе ми чини само 150 денари. Но, јас, нормално, не отидов.
Ние треба да ги збиеме своите редови. А за збивање на нашите редови ни е потребен непријател. Запад, НАТО, и се разбира, во прв ред Америка, тоа се нашите проверени, таканаречени интимни непријатели. А Кина... Што Кина?
Еден од најзначаните современи италијански писатели, Антонио Табуки, на 25 март почина во Лисабон, на 68-годишна возраст. По тој повод, го објавуваме неговиот есеј за меморијата, подготвен за шпанското списание Cambio 16.
Сите ја знаеме таа бајка, една од најмрачните што кога било биле прераскажани. Гратчето Хамелн било преполно со стаорци. Дошол Свирачот...
Сериски убиец шета низ богатите предградија на Атина. Негови жртви се Грците кои го избегнуваат плаќањето на даноците. Нивните безживотни тела се расфрлани меѓу урнатините од стариот град.
Мислев нешто околу тоа дека како што човекот има потреба од излети и проветрувања, така и текстовите некогаш треба да бидат за нешто друго, а не за актуелните случувања.
Колумбискиот град Меделин е успешен пример за социјален урбанизам.