Од еден од најзначајните авангардни музичари на 20 век, Џон Кејџ, објавуваме еден интересен текст во кој се комбинирани неговите интереси за музиката, филозофијата и источната филозофија.
Џон Кејџ зборува за тишината како творечки фактор во универзумот. За музиката која не мора да вклучува ништо освен присуство на луѓе, на тој начин давајќи нејзина нова, радикална дефиниција.
Сите ја знаеме таа бајка, една од најмрачните што кога било биле прераскажани. Гратчето Хамелн било преполно со стаорци. Дошол Свирачот...
Сериски убиец шета низ богатите предградија на Атина. Негови жртви се Грците кои го избегнуваат плаќањето на даноците. Нивните безживотни тела се расфрлани меѓу урнатините од стариот град.
Мислев нешто околу тоа дека како што човекот има потреба од излети и проветрувања, така и текстовите некогаш треба да бидат за нешто друго, а не за актуелните случувања.
Колумбискиот град Меделин е успешен пример за социјален урбанизам.