Никола Гелевски

Груевизмот, по ново, е добар, европски, обединувачки?! Мало потсетување како се владееше пред три години...

Најновово лудило, кога најопасните медиумски режимски слуги истовремено продуцираат тензии и божем ги смируваат, само зборува за степенот на изгубеност на режимот.

Македонија: „живот, а нема излез“; „малку заробена вода постара од сите мориња на нашиот свет“.

Обидувајќи се мултикултурната и плуралистична Република Македонија прокрустовски да ја набие во сопствените налудничави православно-антички фантазии, Груевски ем ги растура сите наши суштински предности во спорот со Грција, ем ја уништува комплексноста на земјата однатре.

Во клозетската дупка на груевизмот ние ги проектираме јадните сништа за длабочината. Целото „Скопје 2014“ е набутано на дното на тој кенеф-калеидоскоп.

Проектот „Скопје 2014“, срцето на целокупниот преродбенички потфат, не се толкува „како верен одраз“ или копија која коегзистира со реалноста, туку како преработка на реалноста во нејзин знак и слика, при што се отстранува самиот изворник.