Сè во Азербејџан се „врти“ околу нафтата. Оваа поранешна советска република, во која во вторникот започна Евросонг, се вбројува меѓу најбогатите земји во регионот. Меѓутоа, таа земја не е демократска во многу погледи.
Зошто на демократските држави им е толку полошо одошто на нивните недемократски сопернички во сегашните непријатности? Да почнеме од мерките за штедење.
Цели три децении западот сметаше дека либискиот водач Муамер ел Гадафи е терорист. Потоа стана добредојден гостин. Либија заради своите залихи од нафта и гас е исклучително интересна област за државите од Европа.
Што е подобро за економскиот раст – цврста рака-водителка без притисокот на политичката конкуренција или мноштвото конкурентски интереси кои ја поттикнуваат отвореноста за новите идеи и новите политички играчи?
Сите ја знаеме таа бајка, една од најмрачните што кога било биле прераскажани. Гратчето Хамелн било преполно со стаорци. Дошол Свирачот...
Сериски убиец шета низ богатите предградија на Атина. Негови жртви се Грците кои го избегнуваат плаќањето на даноците. Нивните безживотни тела се расфрлани меѓу урнатините од стариот град.
Мислев нешто околу тоа дека како што човекот има потреба од излети и проветрувања, така и текстовите некогаш треба да бидат за нешто друго, а не за актуелните случувања.
Колумбискиот град Меделин е успешен пример за социјален урбанизам.