Текст од Тамара Атанасоска во која таа вели дека „во Македонија, постојано се повторува еден ист шаблон. Луѓето се збунети затоа што никој не им покажува во кој правец да се движат, и трчаат наоколу паничејќи, чувствувајќи се притиснати да одберат страна...“
Не е важно кој си, од каде си,колку пари имаш во џебот, колку деца те чекаат дома. Не е важно колку си стигнал да прочиташ помеѓу две смени на работа, не е важно дали има комшијата повеќе од тебе. А што е важно тогаш?
Сите ја знаеме таа бајка, една од најмрачните што кога било биле прераскажани. Гратчето Хамелн било преполно со стаорци. Дошол Свирачот...
Ако ви зуи во ушите, ви се врти во главата, имате мачнина во стомакот... не се грижете. Тоа е само последица на суперсоничната брзина со која Македонија се движи напред. Во сè понеизвесната иднина.
Еден од најпопуларните светски филозофи и интелектуалци, во своето интервју за Ал Џезира со новинарката Мартина Кисељак, меѓу другото, разговараше и за Балканот.
Сериски убиец шета низ богатите предградија на Атина. Негови жртви се Грците кои го избегнуваат плаќањето на даноците. Нивните безживотни тела се расфрлани меѓу урнатините од стариот град.