Никола Гелевски

Во западната цивилизација сексуалната средба никогаш не може да биде сосема телесна или ослободена од тескобноста. Секоја привлечност, секоја матрица на допирот, секој оргазам – се одредени со психички сенки.

„Барокот“ на груевизмот потсетува на една интересна мода од времето на вистинскиот барок: носењето перики.

Кај нас е како во оној стар советски виц, кога на улица фатиле некој човек кој делел празни листови хартија како летоци. На прашањето зошто ништо не пишува на нив, тој одговорил: а што да пишува кога и онака сè е јасно?

Некогаш за фасадната слика на поредокот се зборуваше како за „ждановистичка стварност“. Што е тоа? „Тоа е егземпларна лага“, велеше Василиј Гросман, „тоа е свет-одливок“.

Пред партискиот подмладок водачот некни уште еднаш згрме против „досега незабележаната медиумска хајка од една мафијашка структура, која, држејќи во заложништво група новинари, сакаше да и’ ја скрши кичмата на Македонија“.

Зборот паланка е одамна одомаќинет турцизам кој обично се користи во едното од двете можни значења: 1. касаба, помала населба која „не е ни село ни град“; 2. стражарска кула, „мала тврдина опколена со ров“.