Спомениците, кои во градското јадро никнуваат како печурки после дожд, се дело на „образовани“ луѓе кои покажуваат елементарно неразбирање на функцијата на јавниот споменик.
Дали Скопје 2014 е проект којшто перфидно манипулира со уметноста и културата, но и со чувствата на обичните граѓани или, пак, се работи за една исцелителска мисија чии консеквенци сè уште не сме во состојба, не само да ги препознаеме, туку и да ги предвидиме?
Можат ли уметничките пракси сè уште да ја имаат критичката улога во општество во коешто разликите меѓу уметноста и рекламите станале нејасни и во кое уметниците и културните работници станале важен дел на капиталистичкото производство?
Ако сакаме да го поставиме творештвото на Жерновски, да му дадеме одреден контекст на припадност, во смисла да се укаже на соодветни релации и односи во рамките на македонскaта уметничка сцена, веднаш ќе се најдеме во ситуација да не можеме да го позиционираме.
Сите ја знаеме таа бајка, една од најмрачните што кога било биле прераскажани. Гратчето Хамелн било преполно со стаорци. Дошол Свирачот...
Ако ви зуи во ушите, ви се врти во главата, имате мачнина во стомакот... не се грижете. Тоа е само последица на суперсоничната брзина со која Македонија се движи напред. Во сè понеизвесната иднина.
Еден од најпопуларните светски филозофи и интелектуалци, во своето интервју за Ал Џезира со новинарката Мартина Кисељак, меѓу другото, разговараше и за Балканот.
Сериски убиец шета низ богатите предградија на Атина. Негови жртви се Грците кои го избегнуваат плаќањето на даноците. Нивните безживотни тела се расфрлани меѓу урнатините од стариот град.