Ирена Цветковиќ

Кога Гилгамеш, легендарниот сумерски принц и авантурист, се враќал од своите опеани талкања, најпрвин се симнувал во водата на одбранбениот круг околу тврдинит

После долги тегнења, превривања, дрш-не дај килавења конечно во Македонија почна „посериозно“ (барем така делуваше на почетокот) да се работи на донесување на закон за заштита од дискриминација.

Една голема манипулација, една во низата што ги преживеа овој библиски народ, е токму од полето на литературата.

Една од моите чести теми во пишувањата на блогот, Окно и Дневник беа проблематичните нови центри за лекување на зависност од дроги. Во неколку наврати пишував за систематски спречувања на овозможувањето лекување на нашите сограѓани. Конечно после 15 години чувме добра вест.

Јас како Цветковиќ, нечиста Македонка, не смеам да пишувам за Македонија, за македонското општество, за човековите права во Македонија... ама затоа госпоѓа ИЌ мора и треба да пишува за Иран, Ирак и Пакистан. Лудо, а?

Без да навлегувам во теориите на заговор (инаку многу забавни за голем дел од македонската јавност) кои во принцип не ги бендисувам, би ја спомнала само инспирацијата за оваа колумна која ја пишувам со огромна доза на емоции и немир (како ниедна до сега).