Светлана Слапшак

После целиот (изминат) век на воспитување на народот за потполна послушност спрема навидум спротиставените тоталитаризми и спрема шарениот, но не и безопасен тоталитаризам на капитализмот, да всадиш бунт како граѓанско однесување е тешка и долга задача, вели Светлана Слапшак.

Основната, минимална цел, која сите ја видовме како утопија, беше Јанша да не дојде на власт, и четири или повеќе години од нашите скапоцени животи да не поминеме во вербално и можеби во друго насилство, лаги, измами, тврда идеолошка цензура, сакатење на медиумите...

Меѓу многуте нови термини за облиците на сексуалност, како што се метро-маж и метро-жена, се појави и фемимен, мажи кои носат женска облека, шминка и додатоци. На своите бради, мустаќи и влакнести нозе додаваат репчиња, потпетици, шапки и сл.

Ова е зборот што ќе го прочитате на транспарентите на побунетите Грци деновиве: тој не означува само еднаквост, туку и еднаква вредност – се употребува во банкарскиот јазик. Барањето не е само почитување на основните права, туку почитување и на човечкото достоинство.

Во учената европска традиција, од античките медицински автори, почнувајќи од Хипократ и неговата школа, женското лудило е поврзано со функционирањето на женското тело.

„Феминистката сè уште е повеќе икона на иднината отколку икона на минатото“, вели Светлана Слапшак во својот текст, извадок од нејзината многу популарна книга „Женски икони на 20-тиот век“.