Мислев нешто околу тоа дека како што човекот има потреба од излети и проветрувања, така и текстовите некогаш треба да бидат за нешто друго, а не за актуелните случувања.
Потребна е голема вештина при толкав капацитет да уништиш толку многу како што направија, според многу мерила, институциите на државата. И тоа при толку доверба и при толку конструктивност покажана од сите страни.
Поттикнат и од сè уште неразјаснетата порака од грозоморното убиство кај Смилковци, размислував за тоа дали има потенцијален убиец на Македонија.
Насловот не е некој компликуван парадокс. Ова, колку што знам, не е ни термин во квантната физика. Ова е само обид да се најде наслов за нешто што мислам дека, многу и често, треба да се направи во Македонија.
При ситуација кога петкратното убиство во близина на Скопје би можело да има големи последици по меѓуетничките односи, Албанците се оставени сами на себе од своите политички преставници.
Mногу работи кај нас би биле подобри кога Aлбанците би ги разбрале Mакедонците, а Mакедонците би ги познавале Албанците.
Еден од најдобрите написи во серијата под наслов: „Што би било, кога би било“ во Македонија, сигурно, би бил на тема деполитизација.
Откако се испостави дека имаме најмногу овци по глава на жител во регионот и дека споредено со просечната плата, најмногу од сите соседи издвојуваме за бензин, Катарците, навистина, можат да решат да отворат многу бензински станици во Македонија.
Во Македонија се случуваат и убави работи. Само што тие, впрочем, како и многу други работи, кај нас не се нагласени оти не се собрани на едно место, па не можеме ни да ги забележиме.
И овојпат, како многупати претходно, провоцирањето на меѓуетничките односи во Македонија најдобро се опишува со „греби и добиј“. Гребењето по овие односи секогаш носело некоја политичка добивка за одредени структури во Македонија.
Стана многу тешко да се опишат состојбите и настаните во Македонија, без пцости и песни. Но и двете, пцоста и песната, се признание на капитулацијата пред немоќта.
Според Платон, а и според Грунф од Алан Форд, Али Ахмети сепак не е никаков победник. Неговите победи, всушност, се поразите и промашувањата на другите.
Берлин, Бизмарк, Бред Пит, Белград – тоа се само некои клучни зборови кои почнуваат со буквата „Б“ и кои можат да ни ја опишат неделава што измина и да ни се римуваат со насловот: План Б! - вели Рамадан Рамадани. Некој можеби и би требало да се занимава и со тој план „Б“, после самитот во Чикаго.
Сите ја знаеме таа бајка, една од најмрачните што кога било биле прераскажани. Гратчето Хамелн било преполно со стаорци. Дошол Свирачот...
Ако ви зуи во ушите, ви се врти во главата, имате мачнина во стомакот... не се грижете. Тоа е само последица на суперсоничната брзина со која Македонија се движи напред. Во сè понеизвесната иднина.
Еден од најпопуларните светски филозофи и интелектуалци, во своето интервју за Ал Џезира со новинарката Мартина Кисељак, меѓу другото, разговараше и за Балканот.
Сериски убиец шета низ богатите предградија на Атина. Негови жртви се Грците кои го избегнуваат плаќањето на даноците. Нивните безживотни тела се расфрлани меѓу урнатините од стариот град.