геополитика

Во последниве 20 години живеевме среде жестоки „воени труби“ и расправии за тоа како да се води војна. Сега таа ера е завршена, иако тоа сè уште не сме го сфатиле. Американците повеќе не веруваат во војните.

Воопшто не е јасно дали неговиот разгален најмлад син Ким Џонг Ун – сега славен како „Големиот наследник“, но во суштина неподготвен да владее – ќе го наследи татка си во што и да е, освен во името.

Зошто на демократските држави им е толку полошо одошто на нивните недемократски сопернички во сегашните непријатности? Да почнеме од мерките за штедење.

Што да се прави во случај – и покрај сите санкции и притисоци – Иран да создаде нуклеарна бомба? Постои само една опција која претходно се покажа делотворна и кај многу помоќни режими – смирено, енергично и континуирано ограничување.

Во Каиро демонстрантите ја зазедоа израелската амбасада. Анкара се заканува дека нејзината воена морнарица ќе ја разбие поморската блокада на Израел во појасот Газа. Атина јавува одмазда доколку дојде до напад на Кипар.

Денес голем број стручњаци тврдат дека сè поголемата моќ на другите земји и тоа што Америка го губи влијанието на Блискиот исток зафатен со револуции укажува на слабеењето на „американската хегемонија“.