Екстремната десница се засилува низ Европа, а посебно им е привлечна на младите до 30 години.
Европските водачи кројат политики според резултатите на анкетите и изборните процеси, трудејќи се со сите средства да се одржат на власт, дури и ако тоа ја уништува Европа.
Во текот на првата етапа популизмот се развиваше како радикална опозиција. Во втората етапа ги шири своите кругови.
Облечени во црна облека ја креваат десната рака во знак на поздрав на својата нација: Sieg heil! Нивните високи јагодични коски, темните очи и кафеавкастата кожа тешко дека претставувале идеалот на Третиот Рајх. Мутираната верзија на нацизмот најде свој нов дом – Монголија.
Неофашистичките, расистичките и популистичките, ксенофобно и антиимиграциски настроените европарламентарци добро и’ се познати на европската јавност.
„Барокот“ на груевизмот потсетува на една интересна мода од времето на вистинскиот барок: носењето перики.
Кога еден систем ќе ги исцрпи своите потенцијали за одржување на социјален баланс во општеството тогаш настапуваат популизмот и/или револуцијата. Општеството запаѓа во состојба на дистопија, односно, оптоварено со многу неволји, запаѓа во состојба на колективна безнадежност.
Додека Европа се соочува со економски проблеми и криза на идентитетот, водечкиот италијански интелектуалец Умберто Еко, во разговорот за шпанскиот магазин La Stampa повикува на европска солидарност и создавање на нова иднина за Стариот континент.
Се пробивам денеска по непроодните скопски улици и тротоари. На стотина метри од ГТЦ, еден човек грижливо го чисти тротоарот на улицата од снег и мраз. Поминува една жена и го прашува: „Што вака, на ладново?“ – „Остај, ако не исчистам пред продавницава можат да ме репнат 500 евра казна“ – одговара човекот.