Јасна Котеска

Со 30-тиот, последен дел од книгата на Јасна Котеска „Комунистичка интима“, го завршуваме петмесечниот фељтон на окно.мк. Следната недела почнуваме со нов фељтон...

Комунистичкиот кадар е човек кој мора да се издресира на бескрајна будност со која ќе биде во тек со акциите и околностите под кои се испраќаат знаците. Извадок од „Комунистичка интима“ Јасна Котеска, Темплум, Скопје, 2008

„Филозофите досега го толкуваа светот, а работата е како тој да се промени“ – ова е последната и најславна теза од „11-те тези за Фоербах“ (1845) на Маркс.

Кога денес ја сумираат уметноста создавана во комунизмот, западните проследувачи се фрапирани од застапеноста на апстрактни теми, од советската и од југословенската авангарда. Кога ја пишував оваа книга, многу пријатели ме потсетуваа дека во Југославија имало авангарда – зарем таа не е доказ за уметничката слобода под комунизмот?

Уште Фројд ни кажува дека културата бара премногу од нас. И воведува разлика помеѓу принципот на задоволството и на реалноста. Во реалноста има премалку причини за задоволство, секој мој внатрешен нагон за уживање е редовно следен од рестрикција. Затоа перцепцијата редовно поприма форми на халуцинација, јас мора да се излажам дека таму, во светот, се’ уште има некакво задоволство.