Основната цел на националниот мит во очите на националистите и функционалистите, особено кога не се зема предвид неговата фунција во име на политичката моќ, е да служи како „лепило“, односно да создаде чувство на заедништво, групност и солидарност помеѓу членовите на една замислена заедница.
Сличноста помеѓу различните национализми се случува зашто тие се произлезени од ист калап по кој сите национални идеи се формулираат, односно од ист пример што тие се трудат да го ископираат и (несвесно) да го следат.
Современиот спор за тоа дали Александар и Античка Македонија се дел од грчкото или пак од македонското (етно)национално културно наследство спаѓа во категоријата на сопственички идентитетски конфликти.
Сите ја знаеме таа бајка, една од најмрачните што кога било биле прераскажани. Гратчето Хамелн било преполно со стаорци. Дошол Свирачот...
Ако ви зуи во ушите, ви се врти во главата, имате мачнина во стомакот... не се грижете. Тоа е само последица на суперсоничната брзина со која Македонија се движи напред. Во сè понеизвесната иднина.
Еден од најпопуларните светски филозофи и интелектуалци, во своето интервју за Ал Џезира со новинарката Мартина Кисељак, меѓу другото, разговараше и за Балканот.
Сериски убиец шета низ богатите предградија на Атина. Негови жртви се Грците кои го избегнуваат плаќањето на даноците. Нивните безживотни тела се расфрлани меѓу урнатините од стариот град.