Хаксли vs Орвел

Ова е одлично, треба да се вметне во стручна литература за проучување антиутопија :)

Токму тоа и ќе се направи. Ќе го имаш на, во, до, под и над секое можно ќоше, се додека трајно не престанеш да го перцепираш.
 
После тебе син ти ќе го забележи некаде во VR и ќе вресне за без везе: „иии, побратиме, па ова е одлично, треба да се вметне во стручна литература за проучување антиутопија.“ и ќе се летне да се пријави на некој интелектуален конкурс за најелегантен скок врз патос, во некоја банална виртуелна игрица за семи-ретардирани деца од светско маало, затоа што веќе во истиот момент престанува да му биде важен нужниот предизвик и идејата-водилка сама по себе, или генијалноста на сознанието причина на таквата, како и  деликатното и снажно решение на проблемот кој ја узурпира, деградира и разнебитува самата таа идеја, туку фокусот на ниски страсти, стравови и халуциногени уживања кон хиерархијата на полесното и погласното, кон она што е достапно буквално насекаде, кон бедата во која сите околу него (ќе) се дават.
 
Одамна познато и кристално јасно. Прашањето е:  и?  шо?
 

И нишо. Муабетот ми беше дека стрипчево ја сумира сржта на делата на Хаксли и Орвел подобро од многу проф. д-р проучувачи на антиутопија.

maski

Jako !

До 90та може имаше и понекој орвеловски момент, ама од тогаш се’ е саде хакслијанско. Само, една работа Орвел милиметарски точно ја погоди, а тоа е Министерство за војна=Министерство за одбрана. Во секој случај, одлично, кратко, јасно, убоито.